لرزان و بي قرار دويدم به سوي تو اما تو هيچ بودي و ديدم هنوز هم در سينه هيچ نيست بجز ارزوي تو

ه همه لبخند بزن ولي به 1 نفر بخند , همه رو دوست داشته باش ولي به 1 نفر عشق بورز .. توي قلب همه باش اما قلبت ماله 1 نفر باشه

دستانم بوی گل میدادمرابه جرم چیدن گل محاکمه کردن پیش خود نگفتند شاید من گلی کاشته باشم

اینگونه زندگی کنیم: ساده اما زیبا ِ مصمم اما بی خیال ِ متواضع اما سر بلند ِ مهربان اما جدی ِ سبز اما بی ریا ِ عاشق اما عاقل .

چه کسی می داند تو در پیله تنهائی خود تنهائی؟

چه کسی می داند تو در حسرت یک روزنه در فردائی؟

پیله ات را بگشا ِ تو به اندازه یک پروانه زیبائی؟

يه روز عشقت رو دزديدم و براي اينکه جاش مطمئن باشه اون رو تو قلبم قايم کردم اما نمي دونستم که يه روز براي اينکه اون رو پس بگيري قلبم رو مي شکني

غربت ديرينه ام را با تو قسمت مي كنم تا ابد با درد و رنج خويش خلوت مي كنم رفتي و با رفتنت كاخ دلم ويرانه شد من در اين ويرانه ها احساس غربت ميکنم

آنكس كه مي گفت دوستم دارد عاشقي نبود كه به شوق من امده باشد رهگذري بود كه روي برگهاي خشك پاييزي راه مي رفت صداي خش خش برگها همان اوازي بود كه من گمان مي كردم ميگويد: دوستت دارم

  RSS